Толковый словарь кыргызского языка (1969)
этиш. 1. Бирөөнү отура турган орунга жайлаштыруу.
2. Тигүү (мис., бак, алма ж. б.). Ата, менин отургузган жыгачтарымды мал кемирип салбасын (Сыдыкбеков).
♦ Сүннөткө отургузуу — колун адалдатуу, сүннөт ырым-жырымын жасоо.