ОТУРГУЗ Толковый словарь кыргызского языка. 2015 1. Бирөөнү отура турган орунга жайлаштыруу. 2. Тигүү (мис., бак, алма ж. б.). Ата, менин отургузган жыгачтарымды мал кемирип салбасын (Сыдыкбеков).