1. имеющий глаза;
тик көздүү имеющий проницательный взгляд;
бөрү көздүү имеющий волчьи глаза; с волчьим взглядом;
көздүүнүн сокуру перен. тёмный, неграмотный (букв. слепой среди зрячих);
аларга караганда биз көздүүнүн сокуру экенбиз по сравнению с ним мы ведь (люди) тёмные;
2. (о силковой снасти) имеющий петли;
элүү көздүүдөн кылып жасаган үч тузагы бар у него есть три силковые снасти, по пятидесяти петель каждая;
3. южн. полно, до краёв;
көздүү-көздүү куй наливай полно, наливай до краёв.

gözlü.

көздүү

1. Көзү бар. Көгүш көздүү жаш жигит карыяга жылмая карады (Баялинов). || Көрө алган, сокур эмес, көздөрү соо. Көздүү киши өзү эле көрүп тургудай жакын жерде жатат («Ала-Тоо»). 2. Көзөнөктүү, тешиктүү, бир нече бөлүктүү. Жалгыз көздүү будкада көмүр жүктөөчүлөр кобурап олтурушат (Сасыкбаев). Эки көздүү кичине ящиктер коюлган бөлмөдө иштейбиз («Ала-Тоо»).

көздүүлүк