сторона, обращённая к солнцу; солнечная сторона;
күнөс жер место, освещённое солнцем; место куда падает солнце.
зат. Күн тийип турган жер, күн тийген жак. Эркин жайлоо, атыр жел, Элим күнөс чыгышта (Осмонкул). Күнөс түштүк күчү менен макталат, Колхозчулар кар дөбөдөй пахта алат (Аалы).
күнөс (күнес эмес)
күнөс жер
КҮНӨС — эпизоддук кейипкер, казак балбаны. Нескара менен болгон уруштагы калмак балбаны Даң-даңдын колунан курман болуп, жер анын атынан Күнөс аталган делет (Сагымбай Орозбаков, 1. 219— 220).
КҮНӨС — топоним. Көзкамандар Манасты ууландырганын билген Каныкей Манастын кийимин кийинип, «Манастап» ураан чакырып Өгүз-Ашуу, Тай-Ашуу аркылуу Күнөс, Жылдыз, Кош-Талаадан өтөт (Курама вариант, 1. 285). Географиялык реалияда Иле дарыясынын баш куймаларынын бири.
Күңгөй менен бирдей. Асылкандын казан-аяктары кагырап, күнөстө жатат (Элебаев). Жер-суу көбөөрүп, ойдуң-күнөстөрдө көк жыбырап калды (Сыдыкбеков).
сидеть на солнце, сидеть на солнцепёке;
терин шыпырып, күнөстөп отурушат они сидят на солнцепёке, вытирая пот.
Күн нуруна кактануу, күн чубактаган, күн нуруна бөлөнгөн абалда болуу. Тамдын төбөсүндө күнөстөп жаткан тооктор туш-тушка качты (Сыдыкбеков). Турсунаалы менен Кабыл сарайдын түбүндө күнөстөп отурушту (Элебаев).
күнөстө этишинин кыймыл атоочу.
күнөстө этишинин аркылуу мамилеси.
освещённый солнцем, солнечный;
күнөстүү бийик тоолуу Кыргызстан стих. солнечная высокогорная Киргизия;
күнөстүү Түркменстан солнечная Туркмения.
сын. Күн тийип турган, күндүү, күн жакшы тийген. Күнөстүү кыргыз тоолорунда кышкысын.. кар түшпөй турган.. жерлер бар (Каимов). Эмчегине ууз жыйнап, Күнөстүү жерге мал барат (Токобаев).
Күн тийип турган, жаркырап жайнап, күнү ачык болуп турган учурлары көп, күн жакшы тийген. Эмчегине ууз жыйнап, Күнөстүү жерге мал барат (Токобаев). Кийгизмек элең кызыңа Күнөстүү Оштун жибегин (Үмөталиев). Күнөстүү жаркыраган Түштүк мына (Үмөталиев).