күнөс Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Күн тийип турган жер, күн тийген жак. Эркин жайлоо, атыр жел, Элим күнөс чыгышта (Осмонкул). Күнөс түштүк күчү менен макталат, Колхозчулар кар дөбөдөй пахта алат (Аалы).