кылый I
(или кылый көз) раскосый (о человеке; ср. чалыр);
бир көзү кылыйыраак один глаз у него немного косит.
кылый- II
косить (о глазах); искоса посматривать;
түлкү акең жатты кылыйып, "жакындап келсе, жейин" деп фольк. лисичка легла, искоса поглядывая, думая: если (перепел) приблизится, съем его;
кылмыштуудай кылыйып искоса воровато поглядывая.

этиш. 1. Көздүн кыйыгы менен кылтыйып кароо. Эки жигит.. карыядан өтүнө албай, кылыйып тымтырс олтурушту (Бейшеналиев). Даша.. Ашырдан кылыя карап сурады (Сасыкбаев).
2. өт. Таарынуу, таарынып унчукпай калуу. Абаз эч нерсе дебей_} кылыйгандан кылыйып, унчукпай калды (Таштемиров).

кылый (сын а.)

кылый-, кылыюу, кы лыят

1. Көздүн кыйыгы менен кылтыйып кароо. Эки жигит карыядан өтүнө албай, кылыйып тым-тырс олтурушту (Бейшеналиев). Даша Ашырдан кылыя карап сурады (Сасыкбаев). 2. өт. Таарынуу, таарынып унчукпай калуу. Абаз эч нерсе дебей, кылыйгандан кылыйып, унчукпай калды (Таштемиров).

кылый этишинин аркылуу мамилеси.

понуд. от кылый- II;
көзүн кылыйтып скосив свои глаза.

кылыйт-, кылыйтты

кылый этишинин аркылуу мамилеси.

кылыйтуу

кылыйыраак