этиш. 1. Улам-улам арка жагына карануу, кылчактоо. [Жолоочу] кылчаңдап, аягын зорго шилтеди (Убукеев). Кылчаңдап улам боздосо, Иңгендин көркү тайлакта («Мендирман»).
2. өт. Тарткынчыктоо, кылчактоо. Кырчылдашар жоо келсе, Кысынбаймын кылчаңдап («Курманбек»). — Карыя өзүңүз эле бара койбойсузбу! — деп Акбар кылчаңдады (Убукеев).

то же, что кылчакта-;
кылчаңдап улам боздосо, иңгендин көркү тайлакта стих. вся прелесть верблюдицы в верблюжонке, когда она кричит, оглядываясь назад (призывая своего верблюжонка).

кылчаңда-

1. Улам-улам арка жагына карануу, кылчактоо. Жолоочу кылчаңдап, аягын зорго шилтеди (Убукеев). Кылчаңдап улам боздосо, Иңгендин көркү тайлакта («Мендирман»). 2. өт. Тарткынчыктоо, кылчактоо. Кырчылдашар жоо келсе, Кысынбаймын кылчаңдап («Курманбек»). – Карыя өзүңүз эле бара койбойсузбу! – деп Акбар кылчаңдады (Убукеев).

кылчаңдама

кылчаңда этишинин аркылуу мамилеси.

то же, что кылчактат-.

кылчаңдат-, кылчаңдатты

кылчаңда этишинин аркылуу мамилеси.

кылчаңдатуу

кылчаңдаш