Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Улам-улам арка жагына карануу, кылчактоо. Жолоочу кылчаңдап, аягын зорго шилтеди (Убукеев). Кылчаңдап улам боздосо, Иңгендин көркү тайлакта («Мендирман»). 2. өт. Тарткынчыктоо, кылчактоо. Кырчылдашар жоо келсе, Кысынбаймын кылчаңдап («Курманбек»). – Карыя өзүңүз эле бара койбойсузбу! – деп Акбар кылчаңдады (Убукеев).