уздцы (в выражении под уздцы; употребляется преимущественно во время конских состязаний);
аттардын жылоосун алгыла возьмите коней под уздцы;
жеке жылов южн. ремённый повод;
жылоосунда Кыдыр бар он удачлив, ему во всём везёт.
Өзбекче жилав, түркмөнчө жылов, кара калпакча жылау сөзү моңголчо жолоо(н) болуп айтылат. Байыркы түрк тилинде йола сөзү «жетеле, кошто» маанисинде айтылган (ДТС, 271). Кыргызча жылоо жогорку йола сөзүнөн пайда болгон, йола этишине зат атооч жасоочу -к мүчосү жалгануудан йолак сөзү жаралган. Сөздүн аягындагы к тыбышы үндүүгө айланып, йолак сөзү йолоо>жылоо түрүнө келген.
Жүгөндүн ооздугунун тегерек темирине тизгин менен чылбырдын бириккен, туташтырылган бөлүгү. Абдумомун Түнкатардын атын жылоодон ала колтуктап түшүрдү (Жантөшев). Жылоосунан кармады. («Манас» С. О.).
брать под уздцы;
Кыдыр жылоолоп турат то же, что жылоосунда Кыдыр бар (см. жылоо).
Жылоодон алуу, жылоодон кармоо, суулуктоо. Бурмаш сол колу менен кара кашканы жылоолоду (Жантөшев).
жылооло этишинин кыймыл атоочу.
взаимн. от жылооло-
совместно (напр. вдвоём) брать под уздцы.