жайла II этишинин өздүк мамилеси.
возвр. от жайла- II
(обычно с көңүл) разместиться; прийти в норму; успокоиться;
көңүлү жайланды его сердце успокоилось, он успокоился;
бир аз эс алып, көңүлү жайланган он немного отдохнул и пришёл в себя;
жайкын жатып бир күнү, жайланып, тамак ичпедик фольк. ни одного дня мы не чувствовали себя спокойно и спокойно не вкушали пищи.
жайлан-, жайланбай,
жайланган
1. Орундашуу, иретке келүү, Конок үйгө кожурашып жайланып (Маликов). Жайланып алсаңар сүйлөшүүгө убактыңар жетишер деймин? (Касымбеков). 2. Тынч алуу, жайбаракаттануу, көңүлү тынчуу. Дасторкон жыйналгандан кийин Бурулча жайланып отуруп алып, сөз баштады (Байтемиров).
жайлан этишинин кыймыл атоочу.
жайланыш I
и. д. от жайлан-.
жайланыш- II
взаимн. от жайлан-
поместиться, разместиться, устроиться, обосноваться; расположиться;
Караколго жайланышып алдым я обосновался, устроился на постоянное жительство в Караколе.
Жай алуу, орун алып жайгашуу, жайлашуу, орунтукташуу. Жакшы болду экөөңдүн, Жайланышып калганың («Курманбек»).
жайланыш этишинин кыймыл атоочу.