то же, что билгич;
акын элең сөз билги фольк. ты ведь был акыном - мастером слова;
жөн билги см. жөн 3.
: жөн билги —бир нерсени жакшы түшүнгөн, түшүнүгү бар, тез биле койгон. Айсалкын баарыдан мурда жөн билги неме (Каимов).
билги: жөн билги, тил
билги
информация, данные, знание
Билгич, баамдагыч, тез биле коюучу. Сөз билги. Иш билги. Сыр билги.
понуд. от бил- II
1. дать знать, осведомить, научить;
2. отдать в подчинение, во власть кого-л.;
кылт эттирбей билгиз- отдать в полное беспрекословное подчинение кому-л.
билгиз- (билдир-; билгисэмес)
бил II этишинин аркылуу мамилеси. Акылы башка Кенжеке Кылдаттыгын билгизди («Эр Төштүк»).
~: тил билгилүү умница, разумный и обходительный;
тил билгилүү боз балдар оозу элпек коштоодой стих. разумные пареньки подобны послушному запасному коню (см. коштоо I 2);
иш билгилүү то же, что жон билги (см. жөн 3).
то же, что билгич;
бул да бир далайдын билгири фольк. он тоже во многом сведущ.
Билгич. Төртөөбүздүн ортобузда кандай өзгөчөлүк бар. Билгир элең, айтчы? (Каимов).
1. сведущий, знаток; мудрый;
2. вожак.
Бир нерсени тез сезгич, тез биле коюучу. Ичтеги сырды байкайт го, Адамдын кыйын билгичи («Олжобай менен Кишимжан»). || Билерман, акылман, даанышман. Уламадан уласак, Билгичтерден сурасак («Манас»). Жүр, билгичке баралык, Калыс кыла салалык (Токомбаев).
уподоб. от билгич
изображать из себя знатока;
билгичсинбей эле не мудрствуя лукаво.
билгичсин-, билгичсинбе, билгичсинген
билгичтик, билгичтиги,
билгичтикке
Бир нерсени тез биле коюучулук, сезгичтик, билермандык, даанышмандык. Эркинбек чоочун аялдын билгичтигине таң калгандай делдее башын ийкеди (Жантөшев). || Кандайдыр бир нерсенин жөнүн, жайын жакшы билгендик. Техниканы билгичтик менен пайдалануу.