баркта-, барыкта-
ценить, уважать, чтить, оказывать почёт;
барыктаса, башка чыгат погов. уважь, а он на голову (тебе) взберётся;
эл барктабай куураган чөлгө берем тиричилик стих. я (вода) даю жизнь пустыне, которую народ не ценит.
Сыйлоо, кадырлоо, урматтоо. Мен барктайм, бирок ким түшүнөт менин сөзүмдүн баркын? (Шүкүрбеков).
уподоб. от баркта-
как бы ценить, делать вид, что ценишь, уважаешь;
барктагансып, Жамыйла жанына келип отурду как бы с уважением Джамиля села возле него.
барктал-, барыктал-
страд. от баркта-;
Манаттын даңкы таш жарып, бардык элге баркталып стих. слава Манат гремела, всем народом она стала уважаема;
жатамын баатырларча барыкталып разлёгся (я) важно, как богатырь.
баркта этишинин туюк мамилеси. Баатырлар чыгып малчыдан, Баркталып элде ырдалды (Осмонкул).
барктан-, барктанба,
барктанган
барктан-, барыктан-
возвр. от баркта-
быть о себе высокого мнения, возомнить, возгордиться;
ансайын барктанып көкүрөгүн керди чем дальше, тем больше он начал важничать.
барктангансы-, барыктангансы-
уподоб. от барктан-, барыктан-;
изображать из себя важного, солидного и т.п.;
Касым барктангансып мурчуйду Касым с важностью недовольно скривил губы.
баркташ-, барыкташ-
взаимн. от баркта-;
колхоз мени, "карысың" деп, баркташат стих. в колхозе меня уважают как старика.
баркта этишинин кош мамилеси.
баркташуу, барыкташуу
и. д. от баркташ-.