хлебные злаки; посевы хлебных злаков;
аштык сал- сеять; производить посевы хлебных злаков;
чыкпаган аштыкка өтпөгөн орок погов. собирать урожай с незасеянной полосы (букв. на непосеянные злаки тупой серп);
аштыгың чийки ордукпу? мы тебе пакость какую сделали, что ли? (букв. мы твой хлеб незрелым сжали, что ли?).

зат. Дан эгиндери жана анын даны. Балаң пайдалуу болсо, аштыгың айдалуу (макал).

аштык (эгин)

аштык (тамактык)

Айдалган дан эгиндери жана анын даны, түшүмү. Мыктыбек ар кимдин аштыгын айдап, чөбүн чаап, кара жанын карч уруп жүрүп үй-бүлөсүн баккан неме эле (Каимов). Балаң пайдалуу болсо, аштыгың айдалуу (макал). Батырактардын аштыгы көп, карды ток (Элебаев).

Аштыгы көп, аштыгы мол. Быйылкы жыл берекелүү болуп, аштыктуулар арбын (Осмоналиев).

1. ист. человек, обязанный следить за посевами бая и поливать их (за что получал часть урожая равную, примерно, количеству посеянных семян);
2. (в эпосе) сеятель, земледелец;
куу дүйнө жыйып, мал күтүп, не муратка жетейин? андан көрө мен эми аштыкчы болуп кетейин фольк. собирая богатства и разводя скот, чего я достигну? лучше я теперь стану земледельцем.

аштыкчы (эск.)

Эгин айдап, дыйканчылык ишин жүргүзгөн, дыйкан адам. Андан көрө мен эми, Аштыкчы болуп кетейин («Манас»).