1. раздел, разделение; расщелина; раздвоенный; разодранный;
2. горная ложбина; место слияния двух горных рек;
айыл-айыл жылда жайлачу айрыктардан конуш алышкан расположились аулами по горным ложбинам, где обычно летовали каждый год.
зат. 1. Кийимдин айрылып калган жери. Наташа чапандын айрыгын ыпыйта кармап тиге баштады (Жантөшев).
2. Бир нерсе тийип, теринин тилинип же тытылып кеткен жери. Ал турмак, колунда сынык тагы бар, Башынын айрык тагы бар («Эр Табылды»).
3. Кийимдин, чүпүрөктүн айрылып, бөлүнүп калган бир бөлүгү, айрындысы.
4. Суунун, жолдун, коктунун ж. б. бөлүнүп кеткен жери, бөлүнүп кеткен бир тармагы, салаасы. Ошол үч айрыктан кечип алып, тиги көрүнгөн белди ары эңкейсеңер, Кең-Суудагы элге жетерсиңер (Жантөшев). Орто жерде арылдап агып Нура суусунун бир айрыгы жатат (Жантөшев). [Төр].. улам өйдөлөгөн сайын бир нече айрыктарга бөлүнөт (Сыдыкбеков).
1. Кийимдин же башка нерсенин айрылып калган жери. Наташа чапандын айрыгын ыпыйта кармап тиге баштады (Жантөшев). Баштыктын айрыгы чоңоюп, талкан чубура турган болду («Жаш ленинчи»). 2. Бир нерсе тийип, дененин айрылып, зыяндап калган жери. Ал турмак, колунда сынык тагы бар, Башында айрык тагы бар («Эр Табылды»). 3. Кийимдин, чүпүрөктүн айрылып, бөлүнүп калган бөлүгү, айрындысы. Этектин айрыгы. Жоолуктун айрыгы. 4. Коктунун, капчыгайдын же суунун бөлүнгөн салаасы. Төр улам өйдөлөгөн сайын бир нече айрыктарга бөлүнөт (Сыдыкбеков). Орто жерде арылдап, Нура суусунун бир айрыгы жатат (Жантөшев).
особенно, в особенности; особый, особенный;
айрыкча көңүл бер- обратить особое внимание; проявить особые заботы;
айрыкча күч менен с особой силой; с исключительными усилиями.
такт. Башкаларга караганда, өзгөчө, бөтөнчө, артыкча. Бүбүштүн сөзү чындыкка жакындай сезилип, отургандардын көңүлүн айрыкча бурду (Таштемиров). Партия менен өкмөтүбүз азыр агартуу ишине айрыкча назарын бурду (Сыдыкбеков).
ayrıkça
bilhassa, bundan, başka, ayrıca
Өзгөчө, бөтөнчө. Айрыкча Калдар каршы чыгып, талашканы көз алдында турду (Жантөшев). Жарашпайт экен ичкилик, Айрыкча көк ала сакал карыга (Шүкүрбеков).
особенность; исключительность.