жолтоо
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Тоскоол, каргаша, кедерги, кесепет. Балдардын тилегине жолтоо кылбайлы (Бейшеналиев). — Аттиң арман-ай, уулуңуз жолтоо болбогондо, иш оңунан чыкмак экен да! (Жантөшев). Жолго жолтоо кылбаңыз! («Эр Табылды»).