Толковый словарь кыргызского языка (1969)
сын. 1. Бардык жагынан төп келишкен, жетик, билгич. Жесир жүрүп ат чапкан Жеткилең жеңең ушул эр («Манас»). Жетимиш уруу тил билген, Жеткилең чечен неме ошол («Манас»).
2. Толук жетиштүү, кемтиги жок. Ушундай жеткилең турмушту өзүбүз эле куруп алдык дейсиз го? (Убукеев). Дасторконуна кыл жукпайт, идиштери жеткилең (Сыдыкбеков).