жайлаш

I этиш. I. Орун алуу, бир жерге орношуу, жайланышуу. Орунга жайлашып отуруу.

1. 2.                  Элдешүү, тынчышуу, жай сүйлөшүү.

Жайлашып жолго салайын, Жакшылык
кылып калайын («Манас»). Жайлашып жакшы жөнөткүн («Курманбек»).

1. 3.                  Өлтүрүү, жок кылуу, түбүнө жетүү. Келди бекен кырылгыр, Олжобайды жайлашып («Олжобай менен Кишимжан»).

ЖАЙЛАШ II жайла I этишинин кош мамилеси.