уула
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I этиш. 1. Ууландыруу; ууктуруу. Уулап койгон эт.
2. өт. Жан кейитүү, жанына батуу. [Унчукпады] менин сөзүм, Денин уулап кеткендей (Нуркамал).
УУЛА II этиш. Аңчылык кылуу, мергенчилик кылуу, балык кармоо. Аркар уулап, бугу кууп, Элемандын сырттаны («Эр Төштүк»). Жигиттер, арык бойлоп балык уулап жүрөсүңөрбү? (Бейшеналиев).
2. өт. Жан кейитүү, жанына батуу. [Унчукпады] менин сөзүм, Денин уулап кеткендей (Нуркамал).
УУЛА II этиш. Аңчылык кылуу, мергенчилик кылуу, балык кармоо. Аркар уулап, бугу кууп, Элемандын сырттаны («Эр Төштүк»). Жигиттер, арык бойлоп балык уулап жүрөсүңөрбү? (Бейшеналиев).