түз

I сын. 1. Тегиз, өөдүк-сөөдүгү жок, уңкул-чуңкулу жок. Түз талаа. Түз жер.
2. Ийри-буйру эмес, кыйшык же иймейиңки эмес, шыргыйдай. Түз жол. Түз көчө. Түз жыгач.
3. Туптуура, тикеден-тике. Кулбаш түз эле Ражабдын иштеп жаткан жерине барып түштү (Абдукаримов).
4. Тегиз жер, мейкиндик. Түздөн торгой чуркурап («Сейтек»). Мелтиреген түз экен, Бет алып качар бел да жок («Манас»).