Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. Канаттуулардын түн ичинде конуучу жери; түнөп чыгуучу, түнкүсүн жатуучу жайы. Тоокторду иңирде түнөгүнөн кармамак болушту (Каимов). Мамбеткул койду түнөккө имерип койду (Абдумомунов).