төлө
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I зат. Жер кепе, таш короо. Таштан төлө жасап алып карап отурушат (Жантөшев). Мен ушу күнгө чейин жер төлөдөгү чычкандай болуп жашаган экенмин.
ТӨЛӨ II этиш. Сатып алынган нерсе үчүн, пайдалангандыгы үчүн баасын, мүчөлүк акысын, карызды, салыкты ж. б. берүү; бүлүнгөн, жоголгон нерсенин ордун толтуруу. Анан сен үчүн Чаргын өз жанынан төлөмөк беле (Сыдыкбеков). Карызын төлөп, Маамыт араңдан зорго кутулду (Жантөшев).
ТӨЛӨ II этиш. Сатып алынган нерсе үчүн, пайдалангандыгы үчүн баасын, мүчөлүк акысын, карызды, салыкты ж. б. берүү; бүлүнгөн, жоголгон нерсенин ордун толтуруу. Анан сен үчүн Чаргын өз жанынан төлөмөк беле (Сыдыкбеков). Карызын төлөп, Маамыт араңдан зорго кутулду (Жантөшев).