F Ar. таптаза, өтө таза.

I этиш. 1. Ныгыруу, тегиздөө, тапталтуу үчүн бир нерсенин үстүнөн тебелөө, салмактуу нерсе (мис., моло таш) менен бастыруу. Кырман тапта. Жол тапта.

1. 2.                  Жуулган кирлерди бүктөп, бырыштарын алакан менен басып тегиздөө. Жылдызкан түнү менен көйнөк-көнчөгүн жууп, кургатып, таптап алат (Байтемиров).
2. 3.                  Кетмен, соконун тиши, чалгы ж.б. куралдардын мизин жукарта чаап курчутуу.

ТАПТА II этиш. Табына келтирүү, жаратуу (алгыр куш, бүркүт же күлүктөргө карата).