таба
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I зат. Бирөөнүн башына түшкөн кайгыга, ишинин ордунан чыкпай калышына кубангандык, табалагандык. Душманга таба, доско күлкү болбоо. Мырзабайдын үйүнүн өрттөнгөнүнө Төлөнбайдын табасы канды (Абдукаримов).
ТАБА II зат. диал. Көмөч казан жана көмөч казанда бышкан нан.
ТАБА II зат. диал. Көмөч казан жана көмөч казанда бышкан нан.