ойрон
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I зат. 1. Баатыр, оён, эр. Эр Табылды ойронуң, Ташка жакын бастырып («Эр Табылды»). Оң жагында баатырдын, Ойрон Бакай баш болуп («Манас»).
♦ Күл ойрон — көбүнчө аялдар кошок кошкон мезгилде жаш өлгөн күйөөсүнө карата колдонулат. Асылым Арпа күл ойрон, Кандай жорук баштадың (Тоголок Молдо).
ОЙРОН II зат. Кыйранды, таш-талкан, бырын-чырын. Ойрон болуу. Ойрону чыгуу. Ойронун чыгаруу.
- 2. Күл ойрон менен бирдей.
- 3. 3. Абдан, эң бир. Ойрон мыкты.
♦ Күл ойрон — көбүнчө аялдар кошок кошкон мезгилде жаш өлгөн күйөөсүнө карата колдонулат. Асылым Арпа күл ойрон, Кандай жорук баштадың (Тоголок Молдо).
ОЙРОН II зат. Кыйранды, таш-талкан, бырын-чырын. Ойрон болуу. Ойрону чыгуу. Ойронун чыгаруу.