ойнош
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I зат. Никесиз мамиле жана ушундай бири-бирине жыныстык жагынан жакын болгон мамиледеги аял менен эркек, тамыр. Катыныңа ойнош деп, Кадыры жеткен ойноп — деп («Манас»).
ОЙНОШ II ойно этишинин кош мамилеси.
ОЙНОШ II ойно этишинин кош мамилеси.