орун
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. 1. Бир нерсени коё турган, отура турган ж. б. жай. Тиги кишиге ушул арадан орун беришсек кантет (Сыдыкбеков).
2. өт. Кызмат, ээлеп турган кызматы, кызмат абалы. Ордунан алынды. Ордуна жаңы киши дайындалды.
♦ Орду жок — жөнү жок, ылайыгы жок, дайынсыз. Орду жок сүйлөө. Орду жок сөз. Орун алуу — 1) орунтуктоо, орунтук алуу, жайгашуу; 2) бар болуу. Орун алган кемчиликтер. Ордунан чыгуу — тилегендей болуу, орундалуу, жөндүү болуу, оң болуу.
2. өт. Кызмат, ээлеп турган кызматы, кызмат абалы. Ордунан алынды. Ордуна жаңы киши дайындалды.
♦ Орду жок — жөнү жок, ылайыгы жок, дайынсыз. Орду жок сүйлөө. Орду жок сөз. Орун алуу — 1) орунтуктоо, орунтук алуу, жайгашуу; 2) бар болуу. Орун алган кемчиликтер. Ордунан чыгуу — тилегендей болуу, орундалуу, жөндүү болуу, оң болуу.