оона
Толковый словарь кыргызского языка (1969)этиш. Ала салуу, бир капталынан экинчи капталына аркасы аркылуу ала салып кетүү. Аттар оонабасын деп, Алымдын жолдошу аттардын жанына кетти (Баялинов). Кычан эки досу менен баарысынан бөлүнүп көк шиберге оонап, мектебинин жанында калды (Бейшеналиев).