окур
окурман; ~yazar [~ йазар] сабаттуу
этиш. 1. Өңгүрөп, катуу үн салуу (бука, топоз жөнүндө); катуу өңгүрөп мөөрө.
2. Бакырып кыйкыруу, катуу чамынып кыйкыруу. Өкүргөндөн бакырып, Көкдөө чыкты чамынып («Эр Төштүк»).
3. Өлгөн адамга үйдө өлүгү жаткан кезде же өлүгү көмүлгөнүнө көп убакыт өтө элек мезгилдин ичинде, эскерген сөздөрүн айта, бакырып ыйлап келүү (эркектер жөнүндө). Чар тараптан эл өкүрүп келип, Бектендин үйүн кайгынын кара булуту каптады (Байтемиров).