кулжа Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. 1. Аркардын эркеги. Кулжалар жайылган төр. Кулжанын куулугу түшөт деп, түлкү ачка өлүптүр (макал). 2. Май айынын эскиче аты.