куулук I
1. (ср. каса II) шулятные яички вместе с мошонкой (у раздельнокопытных);
кулжанын куулугу или кочкордун, буканын куулугу шулятные яички горного барана или домашнего барана, бугая;
2. мешочек для табака, сделанный из мошонки барана.
куулук II
хитрость, пронырливость.

I зат. Ача туяктуу жаныбарлардын урук бези туруучу жери. Кулжанын куулугу түшөт деп, түлкү ачкадан өлүптүр (макал).
КУУЛУК II зат. Куулангандык, митаамдык, амалкөйлүк, айлакерлик. Балким, душман куулук кылып жаткан чыгар, — дедим мен (Баялинов). Үйдүн ээси куулук, шумдук менен иши жок (Сыдыкбеков).

cunning ‘каниң;
trick трик

куулук (амал), куулугу,
куулукка
куулук-шумдук

анат. Ача туяктуу жаныбарлардын урук бези орношкон калтасы.

Куулангандык, митаамдык, амалкөйлүк, айлакерлик. Корчуда куулук, айлакерлик да жок (Токомбаев).