Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. Ача туяктуу жаныбарлардын урук бези туруучу жери. Кулжанын куулугу түшөт деп, түлкү ачкадан өлүптүр (макал).
КУУЛУК II зат. Куулангандык, митаамдык, амалкөйлүк, айлакерлик. Балким, душман куулук кылып жаткан чыгар, — дедим мен (Баялинов). Үйдүн ээси куулук, шумдук менен иши жок (Сыдыкбеков).