күлкү
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. 1. Кызыктуу нерсени көргөндө же укканда, шаттанганда, кытыгылаганда ж. б. кыткылыктап же каткырып чыккан дабыш. Ичи оорулуу күлкү сүйбөйт (макал). ..Тамашага кошул-ташыл күлкүлөр да чыкты (Сыдыкбеков).
2. Шылдың, келеке, мыскыл. Доско күлкү, душманга таба болбо (Жантөшев). Күлкү болдуң фашисттер, Ач кандектей үлдүрөп (Осмонкул).
2. Шылдың, келеке, мыскыл. Доско күлкү, душманга таба болбо (Жантөшев). Күлкү болдуң фашисттер, Ач кандектей үлдүрөп (Осмонкул).