көчүк
Толковый словарь кыргызского языка (1969)зат. 1. Адамдын, жаныбарлардын белден төмөнкү, куймулчак жаккы бөлүгү, куйруктун түбү. Көчүккө коюп отурар бирдеме издеп, үйгө кирдим эле («Ала-Тоо»). Ок аюунун көчүк жагына тиет (Баялинов).
2. Нерсенин арткы бөлүгү, арт жагы, этек жагы, аяк жагы. Андрей мылтыгынын көчүгү менен тактайды акырын такылдатып койду (Сасыкбаев).
¨ Бел көчүк — адамдын, жаныбарлардын белден куйрукка чейинки бөлүгү. Жоон саныка, бел көчүгүнө минанын чачырандылары тийген («Советтик Кыргызстан»). Сегиз көчүк — куймулчак менен арка омурткасынын ашташкан жери. Чөп көчүк — жүүнү бош, бөлбүрөк (атка жүрө албаган бош киши жөнүндө). Көчүк басуу, көчүк коюу — отуруу, жай алып отуруу, бир аз отуруу. Кузьма көчүгүн басып, колундагы түйүнчөгүн жерге аярдап койду (Сасыкбаев).
2. Нерсенин арткы бөлүгү, арт жагы, этек жагы, аяк жагы. Андрей мылтыгынын көчүгү менен тактайды акырын такылдатып койду (Сасыкбаев).
¨ Бел көчүк — адамдын, жаныбарлардын белден куйрукка чейинки бөлүгү. Жоон саныка, бел көчүгүнө минанын чачырандылары тийген («Советтик Кыргызстан»). Сегиз көчүк — куймулчак менен арка омурткасынын ашташкан жери. Чөп көчүк — жүүнү бош, бөлбүрөк (атка жүрө албаган бош киши жөнүндө). Көчүк басуу, көчүк коюу — отуруу, жай алып отуруу, бир аз отуруу. Кузьма көчүгүн басып, колундагы түйүнчөгүн жерге аярдап койду (Сасыкбаев).