казанчы
Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. 1. Казан жасоочу адам. Казанчынын өз эрки кайдан кулак чыгарса (макал).
2. өт. Тамак-аш жасоочу адам. Ачуу менен таттуунун, Даамын таткан казанчы (Тоголок Молдо).
2. өт. Тамак-аш жасоочу адам. Ачуу менен таттуунун, Даамын таткан казанчы (Тоголок Молдо).