Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. 1. Кат ж. б. жазуу жумуштарын аткаруучу адам. Чакырды Бокой кат жаз деп Өзүнүн катчы молдосун («Саринжи — Бөкөй»). Миң башы [арызды] кагазды. өзүнүн катчысына узатты (Абдукаримов).
2. эс. Секретарь. Чаргын райкомдун катчысы Аскардын кабинетине кирди (Сыдыкбеков).