кароо
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I сын. 1. Кызганчаак. Аялга кароо.
2. Зыкым, сараң, Дүнүйөкор. Малга кароо. Тыйынга кароо.
¨ Көзү кароо — суу карек, көзү ачык туруп эле көрбөгөн (киши жөнүндө). Балага кароо — баласаак, баласын өтө жакшы көрүүчү.
КАРОО II кара этишинин кыймыл атоочу.
2. Зыкым, сараң, Дүнүйөкор. Малга кароо. Тыйынга кароо.
¨ Көзү кароо — суу карек, көзү ачык туруп эле көрбөгөн (киши жөнүндө). Балага кароо — баласаак, баласын өтө жакшы көрүүчү.
КАРОО II кара этишинин кыймыл атоочу.