карч

I туур. Катуу нерсенин сынганда же бири-бирине катуу тийгенде чыккан дабышы. Илгерилеген сайын кадамын кызытып, башын чулгуп, ооздугун карч-карч кемирет («САЖИ»).
КАРЧ II: кара жанын карч уруу — катуу, тынбай аракеттенүү, жаны тынбоо, жанын сеп алдырбоо. Кара жанды карч уруп иштейт.
¨ Кем-карч к. кем.