караңгы
Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. 1. Жарыксыз; тун. Үйдүн ичи караңгы (Жантөшев).
2. өт. Билимсиз, окубаган, кат-сабаты жоюлбаган. Мен болсом окубаган караңгы (Жантөшев).
2. өт. Билимсиз, окубаган, кат-сабаты жоюлбаган. Мен болсом окубаган караңгы (Жантөшев).