каран Толковый словарь кыргызского языка (1969) I: Күнү каран болуу к. күн. Каран түн — кыйынчылык, оор абал, кайгы-муң. Каран түн түштү Манаска («Манас»). Каран калуу — кароосуз, багуусуз калуу. КАРАН II кара этишинин өздүк мамилеси.