Толковый словарь кыргызского языка (1969)
I зат. Башка организмдин канын соруп жашоочу кичинекей мите. Кантала, бүргө уктатпайт, Сүлүктөй сорду канымды (Бөкөнбаев).
КАНТАЛА II этиш. Кызарып калуу, кан тамырларына кандын жайылып, таралышынан билинип, кызарып көрүнүү. Бүлөөдөй болуп жонубуз канталады (Турусбеков). Анын эки көзү канталаган кыпкызыл (Аалы).