канчык Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Иттин, карышкырдын ургаачысы. Сары канчык эшиктин түбүндө жаткан экен (Сыдыкбеков). Канчык карышкыр тарс эткен сайын.. качууга аракет кылды (Жантөшев).