эңкейиш
Толковый словарь кыргызского языка (1969)сын. 1. Ылдый, төмөн, эңиш. Жол ийри-буйру болуп, бирде эңкейиш, бирде өр тартат (Касымбеков). Лыжа менен саал эңкейиш жерде жүрүү кандай сонун (Байтемиров).
2. Эңиш болуп кеткен, төмөндөп, бөксөрүп кеткен жер. Эңкейиште аккан шар сууга бардык (Үсөнбаев).
2. Эңиш болуп кеткен, төмөндөп, бөксөрүп кеткен жер. Эңкейиште аккан шар сууга бардык (Үсөнбаев).