дубала Толковый словарь кыргызского языка (1969) этиш. Дуба окуп сыйкырлоо, сыйкырлап коюу. Элдияр кара ташты дубалап, кара суунун түбүнө салып таштап, ал да аттанды («Эр Табылды»).