дил Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Жүрөк; көнүл. Дили менен бек иштеп, Артта калбай тез иштеп жатканына кубанам (Осмонкул). Дилимдеги бул ырды мырзага таап чийдирдим (Барпы). ♦ Жан-дили менен к. жан I.