ден
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I зат. Дене. Менин деним таза, оорум жок (Жантөшев). Эненин денин жерге көмүштү (Аалы).
♦ Ден соолук — саламаттык. Ден соолук — зор байлык. Дениң сообу — акыл-эсиң ордундабы, соосуңбу. Өйдө-төмөн кепке түшүнбөй оолжуйсуң, деги дениң сообу («Чалкан»).
ДЕН II зат. Таандык, тийиштүү, ылайык. Мага ден бала. Бизге ден.
♦ Ден соолук — саламаттык. Ден соолук — зор байлык. Дениң сообу — акыл-эсиң ордундабы, соосуңбу. Өйдө-төмөн кепке түшүнбөй оолжуйсуң, деги дениң сообу («Чалкан»).
ДЕН II зат. Таандык, тийиштүү, ылайык. Мага ден бала. Бизге ден.