делпилде
Толковый словарь кыргызского языка (1969) этиш. 1. Желпилдөө. Жел бардык күчүн жыйнап келип урганда, жаман үзүк делпилдейт (Элебаев). Пальтосунун этектери делпилдеп баратат (Байтемиров).
2. өт. Жеңилдик кылып курулай күчөнүү, умтулуу, дегдөө. Куру бекер делпилдебей отура тур, сенсиз дале ишти өзүбүз бүтүрүп коёлу деп жатабыз («Чалкан»).
2. өт. Жеңилдик кылып курулай күчөнүү, умтулуу, дегдөө. Куру бекер делпилдебей отура тур, сенсиз дале ишти өзүбүз бүтүрүп коёлу деп жатабыз («Чалкан»).