Толковый словарь кыргызского языка (1969)
зат. Тууралык, жалган эместик, кандайдыр бир сөздүн, окуянын ж. б. туурасы, чыны; акыйкат, болгон натыйжа. Жылдызкан бул иштин чындыгын он беш күн өткөндөн кийин билди (Байтемиров). Жумушчу адам ар дайым иштин тууралыгын, чындыгын сүйөт (Жантөшев). Сураган суроого чындыкты айтып жооп бер (Жантөшев).