бут
Толковый словарь кыргызского языка (1969)I зат. 1. Адамдардын, айбандардын, канаттуулардын басып жүрүүгө, конуп отурууга ж. б. ылайыкталган мүчөсү. Микола бутунун учу менен коридордо акырын басып бара жатты (Баялинов). Басса-турса малдын буту чөптү тепсей жүрөт (Убукеев).
2. Мебелдин жана башка нерселердин астынкы таяныч бөлүгү. Энекем ак тактанын буту элең, Ак сарай үйдүн куту элең (Тоголок Молдо).
2. Мебелдин жана башка нерселердин астынкы таяныч бөлүгү. Энекем ак тактанын буту элең, Ак сарай үйдүн куту элең (Тоголок Молдо).