Толковый словарь кыргызского языка (1969)
1 зат. Баа, кадыр, сыймык, бедел. Эрээп кылба бак тиккиле дегенди, Баркын байкап, бак кадырын билели (Осмонов). Чаргын барк күткөндөн бери.. шылдыцга.. чек коюлган (Сыдыкбеков). Биздин элдин наркы бар, Билсең сөздүн баркы бар («Семетей»).
2. Айырма, өзгөчөлүк, бөтөнчөлүк. Жакшы менен жамандын Арасында баркы бар (Осмонов).