абайла
Толковый словарь кыргызского языка (1969)этиш. 1. Этият болуу, сак болуу, сактануу; көңүл бөлуп байкоо. Кылдаттык менен абайлап, Жоонун сырын алгыла! («Мендирман»). Айырбай көздөн дүрбүнү абайлап Жапар тиктеди (Бөкөнбаев).
2. Токтой туруу, коё туруу. — Мария Николаевна, жарым мүнөт абайлаңыз (Бейшеналиев).